Penderaan Kanak-kanak dan Tatacara Intervensi

Abstract

Kajian ini bertujuan untuk meneroka punca penderaan kanak-kanak yang berlaku sepanjang pandemik melanda negara serta tatacara intervensi bagi kaunselor membantu mangsa penderaan. Kajian ini menggunakan kaedah temu bual separa berstruktur bersama pegawai penyiasat bahagian siasatan seksual wanita dan kanak-kanak. Data dianalisis secara analisis tematik bagi menjawab objektif kajian. Keputusan mendapati kes rogol yang melibatkan kanak-kanak di bawah umur 18 tahun lebih tinggi iaitu 149 berbanding kes penderaan lain iaitu 69 pada tahun 2020 dan 2021. Punca kepada perkara tersebut adalah disebabkan sifat kanak-kanak yang tidak berdaya untuk melawan pendera dan seterusnya sikap ibu bapa yang melepaskan rasa tertekan dan geram terhadap anak mereka berikutan dengan masalah kewangan menyebabkan kepada penderaan fizikal. Selain itu, tingkah laku kanak-kanak yang suka memberontak dan tidak hadir ke kelas PdPR juga merupakan salah satu faktor kes penderaan berlaku sepanjang tempoh pandemik ini. Manakala bagi kes hubungan seksual dalam kalangan kanak-kanak berlaku kerana mereka banyak menghabiskan masa di luar rumah dan tidak hadir ke kelas PdPR. Kanak-kanak yang merupakan murid di sekolah menengah juga perlu bekerja sebagai penunggang Grab Food atau Food Panda untuk menyara keluarga masing-masing semasa pandemik. Tatacara intervensi bermula dengan penaksiran kepada keterukan (severity) dan intensiti kes. Penaksiran yang dibuat akan menentukan sama ada proses seterusnya dirujuk kepada pihak polis atau Jabatan Kebajikan Masyarakat (JKM). Demi kesejahteraan kanak-kanak, isu penderaan ini perlu tindakan serius daripada semua pihak dan tidak hanya terletak di bahu pihak penguat kuasa dan pelindung sahaja.